एक संध्याकाळ कवितेची…..

कार्यक्रम कसला? कविता वाचनाचा, कोण वाचणार कविता तर कवियत्री नीरजा, सो’कुल’ सोनाली कुलकर्णी, सौमित्र उर्फ किशोर कदम, प्रतिक्षा लोणकर, मुक्ता बर्वे, मिलिंद जोशी, हास्यकवी अशोक नायगांवकर आणि…. आणि…. नाना पाटेकर. ही अशी नाव लोकसत्ताच्या ‘अभिजात’ म्हणून सुरु झालेल्या उपक्रमाविषयीच्या ‘एक संध्याकाळ कवितेची’ नावाच्या कार्यक्रमाची माहिती पहिल्या पानावर बघितल्यावरच या कार्यक्रमाला जायला पाहिजे असं मनात पक्क … Continue reading एक संध्याकाळ कवितेची…..

ओटी, गा-हाणा आणि वायफाय

सुनंदा दरवशीप्रमाणं यंदापण देवीची ओटी भरुकं आपल्या दोन झीलांका घेवून माहेराकं ईला हूता. दोन झील…बारको सतरा आणि मोठो एकवीस वरशाचो. तळकोकणातला नारळापोफळीनं गच्च भरलेला गावं, गावाच्या कडेनं जाणारी नदी, तरीपण दोघवे काल संध्याकाळी मामाकडे ईलापासून हिरमुसले हूते. चारीबाजूनं डोंगर असल्याकारणानं मोबाईलचा नेटवरक दर दोन-दोन मिनिटानं येत-जायत व्हता. आता सकाळी ते दोघवे आवशीबरोबर देवळाकडे चाले हूते. … Continue reading ओटी, गा-हाणा आणि वायफाय

झाड आहे साक्षीला

अख्खी फॅमिली राहायची विठठलवाडीला पार तिकडे ठाण्याच्या पण पुढे आणि रामनाथचा जॉब मुबंईला सांताक्रूझला, रोजचा ट्रेनचा प्रवास होता, अजून बरीच वर्ष बाकी होती रिटायर व्हायला. बक्कळ कमाई रोजची. कामावरुन सुटल्यावर खिश्यात नुसती नोटांची बंडल….आणि त्यांचा चुरळा ठरलेला, कारण तो ट्राफिक हवालदार होता. मागच्या कित्येक वर्षापासून तिथल्या त्या पी. एन. वाळवे रस्त्यावर ठरलेली डयुटी होती, सगळे … Continue reading झाड आहे साक्षीला

शमा आणि परवाना

कामचुकारपणा त्यांच्या रक्तात नव्हता तरी तो तिथं मनापासूनं काम मात्र करत नव्हता, आता पण तो डेक्स सोडून, बाहेर आला, तिथं जवळजवळ पाचशे कर्मचारी कानाला ते मोठालेवाले हेडफोन लावून समोरच्या कस्टमरला माहिती देण्याचं काम करतं होते, हयाचं मात्र अजिबात लक्ष नव्हतं, त्यांना दिवसाला दोनशे कॉल करणं कम्पलसरी होतं. हा मात्र नेमकेचं एकशे सत्तरच्या आसपास करी, त्यांचा … Continue reading शमा आणि परवाना

माकडहत्या

आज पुन्हा कामावर जायला निघताना उशीर झाला, रेल्वेस्टेशनला पोचलो एकदाचा, मला मुंबईच्या दिशेने जायचं होतं…प्लॅटफॉर्म क्रंमाक एक वर येणारी रेल्वेगाडीसुदधा उशीराने होती. घडयाळात नऊ पस्तीस वाजले होते, अजून नऊ वीसची स्लो लोकल गाडी आली नव्हती, सगळा प्लॅटफॉर्म प्रवाशांनी भरत चालला होता, इतक्यात उदघोषणा झाली प्लॅटफॉर्म क्रंमाक तीनवर जलद लोकल गाडी थोडयाच वेळात येत असल्याची, याशिवाय … Continue reading माकडहत्या

निसटणं आणि टिकणं

        तलावाच्या शहरातल्या तलावापैकी हा एक तलाव, अगदीच छोटेखानी, त्यांचे खोलवरचे सगळे पाण्याचे झरे विरत चालेले, हल्लीच तलावाच्यावरुन एका उडडाणपूलाचं बांधकाम झाल्यापासून तर तिथल्या पाण्यात सूर्यकिरणं यायला वावच राहिला नव्हता, या असल्या वातावरणात तिथं तंग धरु शकतील असे वनस्पतीजीव, जलचराचं मात्र यामुळे फारच हाल होतं होते. इथं अस्तित्वच टिकुन न राहण्याची परिस्थिती उत्पन्न होऊन बसली … Continue reading निसटणं आणि टिकणं

सचिनची रिटायरमेंट आणि नाईटपाळी

गुरुवार संपत आला होता, काही अवकाश राहिला होता त्या कमर्शियल बिल्डींगच्या आठव्या मजल्यावरल्या ऑफिसात सेकंड पाळीची माणसं जाण्याची आणि त्यांच्याजागी तिस-या पाळीची म्हणजे नाईट पाळीची माणसं येण्यासाठी. लगबग जोरात सुरु होती, तिथं आपली वेळ नोंदवण्यासाठीच्या थम्पवाल्या मशीनकडे जोरदार गर्दी जमत होती, हळूहळू ती ओसरायला लागली, मी बरोबर अकराला थम्प करुन काम करायच्या जागेवर येऊन बसलो, … Continue reading सचिनची रिटायरमेंट आणि नाईटपाळी

प्रतापगडाच्या पायथ्याशी……

प्रतापगड या अगोदर पाहिला नव्हता, फक्त छत्रपती शिवाजी महाराजाचां इतिहास वाचताना पुस्तकांत जे काही नजरेसमोर चित्र उभं राहायचं तेवढचं, याव्यतिरिक्त जे कोणी जाऊन आले त्यांच्याकडून प्रतापगडाबदल ऐकलं होतं, याशिवाय प्रतापगडाचा जो काही नेहमीचा फोटो वर्तमानपत्र व इतरत्र बघायला भेटायचा तेवढाचं….. मला असं दूर जायला आवडतं नाही…. प्रवास करायला वैताग येतो…… आणि असं शहरात राहून अश्या … Continue reading प्रतापगडाच्या पायथ्याशी……

चाळ आणि सार्वजनिक संडास

सार्वजनिक संडास ही झोपडपटटीतल्या चाळीतली सगळ्यात अत्यावश्यक जागा. आमच्या इथे एकूण संडास आठ, ते पण एकाच लाईनीत, संडासाला लागून दोन हातभर पुढे कठडा, कठडयाच्या आठव्या आणि चौथ्या संडासासमोरील भाग बंदिस्त करुन टाकलाय भिंती बांधून, बाकी तिस-या ते पहिल्या संडासासमोरच्या कठडयावर लोक बसू शकतात, संडासाला आपला नंबर यायला अवकाश असल्यावर वाट बघत उभं राहण्यासाठी या कठडयाचा … Continue reading चाळ आणि सार्वजनिक संडास

पाणीपुराण आणि तुकडया-तुकडयातल्या नळदंतकथा

घटनाविस्तार आपल्या सोयीनुसार लावावा. सौजन्यः- विस्कळीत पाने 9) पण साईभंडारा, चाळीची सत्यनारायणाची पूजा याला मात्र आदल्या रात्री स्पेशल पाणी आमच्या चाळीसाठी सोडतात, असं सगळ्या चाळीत…. असचं होतं कार्यक्रम असल्यावर. स्थानिक नगरसेवकाचा ठरलेला वचननामा असतो, आता तुमच्या घरात नळ आणार, हयाची चर्चा पुढचे चार दिवस सतत होणार. आणि या कामासाठी लोकांना राजी करुन त्यांच्याकडूनच सात ते … Continue reading पाणीपुराण आणि तुकडया-तुकडयातल्या नळदंतकथा